.........
سلام بهونه ی قشنگ من برای زندگی...
آره منم همون دیوونه ی همیشگی
فدای مهربو نیات.. چه میکنی با سرنوشت
دلم واست تنگ شده بود.... این نامه رو واست نوشت
حال منو اگه بخوای..
رنگ گلهای قالیه
جای نگاهت بدجوری..
تو صحن چشمام خالیه
ابرها همه پیش منن
اینجا هوا پر از غمه
از قصه هام هرچی بگم
جون خودت بازم کمه
فدای تو نمی دونی
بی تو چه دردی کشیدم
حقیقت و واست بگم
به آخر خط رسیدم..
نمی دونی چقدر دلم تنگه برای دیدنت
برای مهربونیات.. نوازشات.. بوسیدنت
بخاطرت مونده یکی، همیشه چشم به راهته؟....
یه قلب تنها و کبود.. هلاک یک نگاهته؟...
من می دونم همین روزا عشق من از یادت میره
بعدش خبر میدن بیا.... که داره دوستت میمیره
تنها دلیل زندگی ش
با یه غمی دوست دارم
داغ دلم تازه میشه
اسمتو وقتی میارم
وقتی تو نیستی چه کنم با این دل بهونه گیر
مگه نگفتم چشاتو از چشم من هیچ وقت نگیر
دلم میخواد یک چیزی رو بدونی
دیگه نه عاشقی .. نه مهربونی....
میگم شبا ستاره ها
تا می تونن دعات کنن
نورشون و بدرقه ی........ پاکی خنده هات کنن
...................
.............
دوست دارم.........
اگر از دوست خود جدا شدی ؛
مبادا كه بر جدايي اش افسرده و غمگين گردي ،زيرا آنچه از وجود او در تو دوستي و مهر برانگيخته است ،
اي بسا كه در غيابش روشن تر و آشكار تر از دوران حضورش باشد

همیشه دوست دارم.................................
همیشه دلتنگتم...............................
همیشه بیادتم......................
..................................
بیادم باش...........
منتظرم باش..
...........
......
...
اگه به زور روزگار از زندگيت ميرم كنار ، ميرم تا ثابت بكنم عاشقتم ديونه وار . . .
.........................................